Voortbestaan Gedenkplaats in gevaar

Persbericht d.d. 2-8-2016:

Voortbestaan Gedenkplaats Haaren in gevaar

 

Stichting Vriendenkring Haaren 1940-1945 en
ABS montage Haaren B.V. onderzoeken toekomst
Gedenkplaats Haaren op Landgoed Haarendael

 

Haaren, 2 augustus 2016 – Stichting Vriendenkring Haaren 1940-1945, beheerder van Gedenkplaats Haaren, en ABS montage Haaren B.V., de nieuwe exploitant van landgoed Haarendael, gaan onderzoeken in hoeverre het mogelijk is om op landgoed Haarendael, Gedenkplaats Haaren voor een langere periode voort te zetten. Dit blijkt uit een gesprek dat heeft plaatsgevonden tussen bestuurders van Stichting Vriendenring Haaren 1940-1945, de heren J. Latijnhouwers en J. van Kollenburg en ABS montage Haaren B.V., de heer W. Vugts.

Aanleiding voor het gesprek is de recente ontwikkeling op landgoed Haarendael. Landgoed Haarendael, eigendom van stichting Cello, is per 1 juli 2016 langjarig verhuurd aan ABS Montage Haaren B.V.
Stichting Cello heeft het gebruik als huisvesting t.b.v. verstandelijk beperkte bewoners beëindigd in 2012. Via een voorgeschreven transparante en open biedprocedure heeft Cello het Landgoed verkocht aan een zustervennootschap van ABS Montage Haaren, eveneens eigendom van W. Vugts. De gemeente heeft aangegeven dat zij wil voorkomen dat Vugts het landgoed in gebruik neemt en heeft daartoe in 2013 de Wet Voorkeursrecht gemeente gevestigd op het landgoed, waardoor stichting Cello bij verkoop het Landgoed te koop moet aanbieden aan de gemeente Haaren. De gemeente Haaren heeft in 2014 een aanbod tot verkoop van Stichting Cello geweigerd.

Stichting Cello heeft per 1 juli 2016 het Landgoed langjarig verhuurd aan ABS Montage Haaren, die vanaf 1 juli 2016 voor Stichting Cello het Landgoed Haarendael exploiteert.
Eigenaar en exploitant zijn voornemens de bestemming van het landgoed te wijzigen binnen de kaders van de bestemmingen zoals aangegeven in de in 2012 unaniem door de gemeenteraad van Haaren aangenomen structuurvisie landgoed Haarendael. Er is een ruime periode van ca. 5 jaar uitgetrokken voor het wijzigen van de bestemming. Gedurende de bestemmingswijziging willen eigenaar en exploitant het landgoed gedeeltelijk in gebruik geven als tijdelijke huisvesting (voor o.a. buitenlandse seizoen-arbeiders). Eigenaar en exploitant zijn ook bereid mee te werken aan de eerder door het College en Gemeenteraad van Haaren aangegeven beoogde gewenste gebruik als Agrarische onderwijscampus en tijdelijk AZC. De gemeente had hiertoe eerder een overeenkomst gesloten met een ondernemer uit Tilburg. De gemeente Haaren heeft verschillende procedures geëntameerd tegen het huidige in gebruik geven aan (een onderneming) van de Haarense ondernemer Vugts en allen in eerste aanleg verloren. De gemeente heeft beroep aangetekend.  Vugts: “Het college toont zich een slecht verliezer en weigert met elk initiatief van mij en Cello mee te werken, anders dan bij haar eigen voorkeur kandidaat, pure willekeur!”

Stichting Cello heeft jarenlang de stichting Vriendenkring Haaren 1940-1945 gefaciliteerd en was bij machte dat financieel te dragen. De nieuwe exploitant ABS montage Haaren heeft aangegeven dat zij bereid is de Gedenkplaats Haaren onderdak te bieden, mits zij in staat gesteld wordt een gezonde exploitatie op het landgoed te voeren. Deze mogelijkheid wordt op dit moment door de gemeente Haaren niet mogelijk gemaakt!

Wim Vugts:

”Ik draag Gedenkplaats Haaren een warm hart toe en zie duidelijk de grote maatschappelijke waarde die Gedenkplaats Haaren heeft, voor de laatste nog levende mensen uit de generatie die op Haarendael geïnterneerd heeft gezeten en ook voor de nieuwe generaties om te blijven gedenken. Maar de gemeente werkt mij op alle mogelijkheden tegen en staat op geen enkele manier open om tot een redelijke exploitatie te komen. Daardoor loopt niet alleen het voortbestaan van Gedenkplaats Haaren gevaar, maar ook het verhelpen van het jarenlange achterstallige onderhoud van het voormalige Grootseminarie! Toch bijzonder. Enerzijds is de gemeente sedert 2012 verantwoordelijk voor de kwaliteit van Monumentenzorg. En anderzijds, du moment dat eigenaar en exploitant de handen in één slaan om een monument op te knappen en het poppetje de gemeente tegenstaat, doen ze er alles aan om kennelijk het onderhoud van het Monument economisch onhaalbaar te maken”.

Jo Latijnhouwers:

“Wij zijn Stichting Cello erkentelijk, dat zij zoveel jaren Gedenkplaats Haaren heeft kunnen faciliteren. Cello heeft ons er steeds op gewezen, dat zij bij eigendomswijziging geen garantie kan geven over het voortbestaan van deze facilitering. Als bestuur hebben wij steeds uitgesproken met elke nieuwe eigenaar onbevooroordeeld in overleg te willen treden over de voortgang van onze activiteiten, erop vertrouwend dat iedere nieuwe eigenaar het belang ervan inziet. Nu Cello de exploitatie van Haarendael verregaand heeft overgedragen aan ABS Montage Haaren B.V. van dhr. W. Vugts geldt die houding onverminderd ook voor dit bedrijf en deze ondernemer. Wij zijn verheugd met de positieve grondhouding van de heer Vugts om het gebruik van delen van landgoed Haarendael door Gedenkplaats Haaren voor langere tijd veilig te stellen. Wij hebben echter ook begrip dat daarvoor wel een voor Vugts dekkende exploitatie haalbaar moet zijn. Omdat de gemeente eerder liet aantekenen (Brabants Dagblad augustus 2015) dat Gedenkplaats Haaren op landgoed Haarendael zou blijven, hebben wij contact gezocht met het College en een gesprek gehad met wethouder van den Brand. Deze gaf echter aan in deze situatie niets voor de Gedenkplaats Haaren te kunnen betekenen…..”

ABS montage Haaren en Stichting Vriendenkring Haaren hebben afgesproken in de tweede helft van 2016 te onderzoeken in hoeverre een exploitatie van Haarendael kostendekkend is te krijgen, waarbij Gedenkplaats Haaren een langjarig gebruik zou kunnen bewerkstelligen. Diverse stakeholders in politiek en maatschappij zullen daartoe opgeroepen worden.

 

Antoon Gloerich

zijn leven voor en na 11 januari 1944

Gloerich - boekHans en Silvo Gloerich waren vandaag naar de Gedenkplaats Haaren gekomen, om het boek te overhandigen dat ze schreven over hun oom, resp. vader Antoon Gloerich.
Ze wisten dat hij tijdens de oorlog een zware tijd had gehad in Kamp Haaren, maar Antoon heeft er nooit over gesproken.

Tot en met 11 januari 1944 was Antoon een opgewekte kerel. Op 12 januari kwam hij in de Polizeigefängnis Lager Haaren en veranderde zijn leven…
Tot zijn (veel te vroege) dood in 1977 heeft hij het steeds moeilijk gehad en nooit gesproken over de gevangenschap in Haaren!

In 2013 begon de speurtocht van Silvo en Hans, een intensieve tijd met veel emoties en begrepen ze steeds meer van hun vader c.q. oom …
Ze vonden het “Persoonsrapport”, geschreven door C.D.M. van Exel, directeur Stichting 1940-1945, d.d. 4 februari 1965.  Hierin staat o.a.:
De gevangenschap in Haaren, welke geduurd heeft van 12 januari 1944 tot 5 september 1944, heeft hem psychisch zwaar aangegrepen. Van 12 januari 1944 tot 4 augustus d.a.v. is hij nimmer gelucht. De eerste 4 maanden heeft hij totaal geen contact gehad met andere gevangenen (de cellen links en rechts van hem waren leeg). Daarna kreeg hij contact met een dominee (via de waterafvoerbuis), die hem enigszins wist op te monteren…

Een mooi boek, vlot geschreven, overzichtelijk en goed gedocumenteerd.
NUR: 681 – Historische biografieën
Silvo Gloerich en Hans Gloerich

2x Lid in de Orde van Oranje-Nassau

Gedenkplaats Haaren is er trots op, dat vandaag, 26 april 2016, twee medewerkers een lintje opgespeld kregen!

Lintje Annie-RamakersOnze voorzitster, Mevr. Anny Ramakers-Dahmen, kreeg in haar woonplaats Roermond door burgemeester Mevr. Rianne Donders-de Leest de versierselen opgespeld.
Dit voor haar meer dan drie decennia lange inzet, om alles wat betreft de gevolgen van de tweede wereld oorlog een plaats te geven en de verschrikkingen van die tijd niet te vergeten door herdenkingen te organiseren.
Onder al deze activiteiten was ook het mede oprichten en voorzitterschap van de Gedenkplaats Haaren. Helaas moest zij vorig jaar deze functie opzeggen wegens ziekte.

Hartelijk gefeliciteerd Anny, met deze welverdiende onderscheiding en heel veel dank voor je grote inzet!!

 

Lintje Jan v K. BDaarnaast kwam de Haarense burgemeester, Mevr. Jeannette Zwijnenburg- van der Vliet, naar Kasteel Nemerlaer om onze medewerker Jan van Kollenburg te eren met eveneens de versierselen behorend bij de Orde van Oranje-Nassau.
Zijn verdienste die leidde tot deze onderscheiding is vooral zijn inzet voor Cello gedurende 40 jaar!
Vanuit Cello was hij ook medeoprichter en bestuurslid van de Gedenkplaats Haaren.  Door de ziekte van Anny Ramakers, tot vorig jaar onze voorzitter, is Jan nu waarnemend voorzitter van onze stichting.

Proficiat Jan, met deze mooie onderscheiding en dank voor alles wat je voor de Gedenkplaats Haaren doet!

Missen-uitje

18 april 2016

Ons “Missen-uitje” naar Haarendael was een geweldige, verrassende middag!

Onze gepassioneerde verteller Cees, begon zijn verhaal bij de poort, via de oprijlaan naar de prachtige oude bomen voor het gebouw en daarna naar binnen.
Wat een groot complex!

Cees liet ons op een zeer boeiende manier kennis maken met het oorlogsverleden van Haarendael, door b.v. foto’s, oude documenten, een rondleiding door het gebouw én zijn vertelkunst.
Groot respect voor de vrijwilligers die dit verleden op deze manier in herinnering houden!

Groetjes,
Ans
’t Is Miss,
Oisterwijk

Uitnodiging opening nieuwe expositie

legale & illegale

NIEUWSVOORZIENING

tijdens de oorlog

zaterdag 14 mei 2016

ontvangst vanaf 13.00 uur   –   aanvang programma 14.15 uur
Gedenkplaats Haaren, Landgoed Haarendael, Raamse Akkers 15, Haaren

Programma

  1. Welkom door dagvoorzitter en presentatie Gedenkplaats Haaren
  2. Openingstoespraak door mw. J. Zwijnenburg-Van der Vliet, burgemeester van de gemeente Haaren
  3. Ontsteken van de kaars door mw. Anny Ramakers-Dahmen en kinderen uit Haaren
  4. Inleiding op de expositie door mw. Gerdi Verbeet, voorzitter Nationaal Comité 4 en 5 mei
  5. Gedicht, voorgedragen door leerlingen van groep 8 van de basisscholen in Haaren
  6. Afscheid van de voorzitter van ‘Vriendenkring Haaren 1940-1945’, mw. Anny Ramakers- Dahmen; toespraak door dhr. Antoon van Hedel, voorheen bestuurslid van Gedenkplaats Haaren
  7. Toelichting op projecten van de Gedenkplaats Haaren door mw. Lies Pijnenburg, PR-medewerker Gedenkplaats Haaren
  8. Wilhelmus, samenzang
  9. Afsluiting en uitnodiging voor kranslegging bij de Poort der Zuchten
  10. Informeel samenzijn

Tussen de diverse programmaonderdelen 5 muzikale intermezzo’s, verzorgd door de Haarense zangeressen

Marleen Achten en Anna Verhoeven

met begeleiding op piano door Gerard Verhoeven

Ook u bent van harte welkom!!

Meer info

BS Klim-op bezoekt Gedenkplaats

Woensdag 13 april 2016

BS de Klim-op bij de Poort der Zuchten

BS de Klim-op bij de Poort der Zuchten

Veertig kinderen van de basisschool de Klim-op stappen om half 11 bij school op hun fiets, om samen naar de Gedenkplaats Haaren te rijden.
Al enkele weken hebben ze zich verdiept in de geschiedenis van het oude Groot Seminarie, met name in de periode van 1940 tot 1944, de oorlogsjaren!

In september 1941 werd het hele landgoed in beslag genomen door de Nazi’s, die er tot oktober 1944 gijzelaars en gevangenen hebben opgesloten.

even een glaasje drinken ...

even een glaasje drinken …

Eerst fietsten de kinderen naar de ‘Poort der Zuchten’, door de gevangenen zo genoemd omdat ze via deze mooie poort, in een mooie omgeving, naar hun cel werden gebracht!
Nadat Cees (van Roessel) hier verteld heeft wat er tijdens de oorlog bij deze poort gebeurde, stappen de kinderen weer op de fiets en gaan ze naar het imposante gebouw.

Allereerst naar de grote aula, om een glaasje fris te drinken.

in de verhoorkamer ...

in de verhoorkamer …

Daarna wordt de groep in twee kleinere groepjes gedeeld en beginnen ze, onder leiding van de gidsen Cees van Roessel en Henk van Helvert, aan de rondleiding door het gebouw, door dezelfde gangen en kamers, waar ook de Nazi´s en de gevangenen hebben rondgelopen …
Ze staan in de grote kapel, in de verhoorkamer, lopen over de binnenplaats waar de gevangenen ‘gelucht’ werden, zitten even in een echte cel, bekijken de portretten van de 54 geheim agenten, die hier in het kader van het spionagespel ‘Englandspiel’ opgesloten waren en berecht werden. In de rechtszaal van de Nazi’s hangen nu hun portretten en wordt hun verhaal verteld.

Indrukwekkend!

De beschikbare tijd was uiteindelijk toch te kort om álles te kunnen zien, maar daarvoor komen ze nog maar een keertje terug, misschien met hun ouders, broertjes en zusjes.

STAPPEN TER HERDENKING

Woensdag 21 oktober vond in Leuven de opening plaats van deze overzichtstentoonstelling, over het tuchthuis in Hamelen (Duitsland).
Alvin de Coninck had de algemene leiding bij de officiële opening en diverse sprekers gingen vooraf aan de officiële opening.

De ‘Regionale Kultur- und Zeitgeschichte’ in Hamelen (D) is de organisator, in het kader van het EU projekt ‘Burgers uit Nederland, België en Luxemburg, vervolgd door de nazi’s in het tuchthuis van Hamelen, van 1942 tot 1945′.
Na Hamelen (2014) en Haaren (9-5-15 tot 1-10-15) is deze indrukwekkende tentoonstelling nu te zien in Leuven (BE):

  • van 22 oktober t/m 29 januari 2016
  • in “Het gebouw van de Vlaamse Overheid”, Distsepoort 6, BE 3000 Leuven.

Meer info op deze website

Rondleiding familie de Quay

Afgelopen dinsdag 22 september heb ik Rutger de Quay, tweede zoon van oud-gijzelaar Professor Jan de Quay (de latere Commissaris van de Koningin in Noord-Brabant en minister-president) rondgeleid door de Gedenkplaats. Hij werd vergezeld door zijn vrouw en zijn zwager Fred Janssens uit Helvoirt, de echtgenoot van een dochter van Prof. De Quay. De heer Rutger de Quay is officier bij de Koninklijke Marine geweest en woont al jaren in de Verenigde Staten.

College Prof. Dr. J.E. de Quay, Kamp Haaren getekend: Arch. P. Zwart Collectie Gedenkplaats Haaren

College Prof. Dr. J.E. de Quay, Kamp Haaren
getekend: Arch. P. Zwart
Collectie Gedenkplaats Haaren

De bezoekers waren bijzonder onder de indruk van het gebouw, dat nog praktisch helemaal zo is als toen de gijzelaars en gevangenen er verbleven. Ook de tentoonstellingen werden erg gewaardeerd.
Ze toonden bewondering voor hetgeen de medewerkers van de gedenkplaats hebben gepresteerd.

Bijzondere aandacht trok de in een van de vitrines tentoongestelde briefkaart die Prof.  De Quay op 29 december 1942 vanuit Haaren schreef ‘aan de jongeheer Frankje Houben’, die later zelf  Commissaris van de Koningin in Brabant zou worden, een van de opvolgers van Prof. De Quay dus.

Al met al was het een bijzondere middag.
Weer bleek eens dat Gedenkplaats Haaren voor velen, van wie verwanten hier verbleven, een bijzondere functie heeft om te herinneren en te gedenken. Mij is weer gebleken dat dit altijd aanspreekt!

Wim Lindemann
gids Gedenkplaats Haaren

Een oord van bang wachten

14 september 2015

Historicus, schrijver en redacteur Peter Bak stelt een onderzoek in:Peter Bak

waarom er nog steeds geen boek over ‘Haaren’ is
en er wel zou moeten zijn

Tijdens de Duitse bezetting had het Groot Seminarie een andere bestemming. Vooraanstaande politici, zakenlieden en andere notabelen werden er als gijzelaars vastgehouden. Ook verzetsstrijders gingen de kaarsrechte weg tussen de dubbele rij lindenbomen; zij werden in Haaren verhoord en moesten er hun proces afwachten.
Hun lotgevallen zijn in de loop der jaren fragmentarisch verteld, maar ‘het grote verhaal’, van het Geisellager en Polizeigefängnis is nog altijd niet geschreven.

Een oord van bang wachten

Het ‘grote verhaal’ van Haaren is vooral een psychologisch verhaal. Staat me de kogel te wachten? Kom ik vrij? Wanneer? Hoe gaat met mijn vader, moeder, verloofde, vrouw, kinderen? Zal ik in bevrijd Nederland met ze worden herenigd? Al deze vragen hielden zowel de gijzelaars als de gevangenen bezig. De gijzelaars konden worden gefusilleerd als vergelding voor verzetsacties, de gevangenen als uitkomst van hun proces, waarbij doodstraf of abtrennung uiteindelijk veelal op hetzelfde neerkwam.
Haaren is kortom een plaats van indrukwekkende herinnering, die bovendien nog in tact is. Nabestaanden lopen geëmotioneerd door het deel van het gebouw dat als Gedenkplaats is ingericht; ze slaan het Einschreibbuch op en zoeken de naam van hun vader, grootvader, moeder, grootmoeder, oom, tante.

Na de oorlog kwamen de priesterstudenten weer terug, tot 1967. In dat jaar werd het ‘Huize Haarendael’, een thuis voor verstandelijk gehandicapten.
Dit brengt een van de Indische gijzelaars uit de oorlog, de violist Jo Juda, weer terug naar de plaats waar hij zeven bange maanden heeft doorgebracht:


Haarendael uitsnedeDaar stond ik, samen met Olga, mijn vrouw, na meer dan dertig jaar
weer voor hetzelfde gebouw waar ik toen gevangen heb gezeten…
Wij gingen door de glazen deur van de nieuwe ingang naar binnen.
Daar vlak voor lag de gang met de grote blauwe tegels die naar de kapel leidt.
Rechts keek ik de eetzaal in. De pilaren waren er nog, een paar losstaand,
de meeste tegen de muur, tussen ieder raam één…

Maar die geluiden, die akelige geluiden? Kwamen die uit de cellen,
van de mensen die daar nu nog steeds in dat blauwe schemerlicht gevangen zaten?
Is de oorlog nóg niet voorbij? En dan die kinderen.
Zij liepen door de gangen, met verpleegsters. Die stakkers van kinderen,
met hun verwrongen gezichten en abnormaal heftige bewegingen.
Nee, zij waren het die de onmenselijke geluiden uitstootten.
De oorlog is immers allang voorbij.
Olga en ik kwamen voor het eerst onze twee geestelijk gestoorde zoontjes bezoeken,
die hier waren opgenomen.

Tot zover het onderzoeksvoorstel heel in het kort.
Voor het volledige voorstel, inclusief diverse bijlagen, klik Onderzoeksvoorstel

Herdenking Sachsenhausen

Vrijdag, 4 september 2015.Vught - Sachsenhausen kinderen

Vandaag werd bij het monument van Sachsenhausen, in het stadspark in Vught, een herdenking  gehouden.

Onder begeleiding van een tamboer van het Vughtse gilde  liepen de genodigden en belangstellenden van het oude raadhuis, door het park, naar het monument voor de slachtoffers van Sachsenhausen.Vught - Sachsenhausen
De loco burgemeester van de gemeente Vught en verschillende organisaties, waaronder het COVVS , kamp Vught, Sachsenhausen comité  en het Mauthausen comité, legden kransen bij dit monument.
Twee kinderen van de basisscholen uit Vught droegen gedichten voor, waarna alle kinderen een bloem bij het monument legden.

Deze  plechtigheid, georganiseerd door het Internationale Sachsenhausen Comité, vindt elk jaar plaats bij dit monument om te herdenken dat op 4 september 1944 een grote groep mannen als gijzelaar vanuit Vught werd afgevoerd naar Sachsenhausen.

HvH

For the Canadian friends …

2 september 2015

De ervaring van WWII, zelf een jonge onderduiker tijdens deze ramp, vader ondergedoken, oom Marius in het verzetswerk, heeft me dit museum van de Gedenkplaats heel veel getroffen!
Mijn gedachten gaan uit naar alle mensen dit dit hebben meegemaakt. Het zijn mijn vader Gerard, mijn oom Marius en mijn eigen moeder van den Wildenberg (Kamp Vught).
Ik wens dat zoiets niet meer zal voorkomen!!

For my Canadian friends:
please try hard to picture this inhumane action. It is something that wakes you up out of a sad, sad dream.

With great respect,
Richard van den Wildenberg.

Seniorensoos KBO Haaren

Seniorensoos KBO Haaren kwam voor haar maandelijkse bijeenkomst vandaag naar Gedenkplaats Haaren.
Om 10 uur werden ze in de gezellige aula ontvangen met een kopje koffie of thee. De heer Jo Latijnhouwers, de secretaris van Gedenkplaats Haaren, gaf een overzicht van de Gedenkplaats en de gebouwen, waarbij hij terugging naar 1839, het jaar waarin het nieuwe ‘Groot Seminarie Bisdom Den Bosch’ in gebruik wordt genomen. Via enkele uitbreidingen komt hij dan aan de ‘zwarte’ periode 1940 – 1944, de tijd van Kamp Haaren met ca. 1000 gijzelaars, en vervolgens de jaren als Polizei- und Untersuchungs Gefängnis met ruim 3100 gevangenen…
rondleiding
Na deze inleiding wordt er een korte film vertoond over de bevrijding van Haaren, verteld door Marienus van Baast, die toen 10 jaar was.

Hierna worden 3 groepen gevormd, elke groep krijgt een rondleiding door de gebouwen en langs de diverse exposities, met vakkundige uitleg van de gidsen. Tijdens deze rondleiding zijn er veel momenten van ‘herkenning’, maar ook van verwondering.
Al met al een geslaagde seniorensoos!

Bill Rudd (97) op bezoek

Bezoek - Bill Budd BAfgelopen dinsdag hadden we een interessant bezoek van de heer Bill Rudd uit Melbourne (Australië).
Hij heeft zelf niet hier gevangen gezeten, maar kwam in 1945 als medewerker van het UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration) om het gebouw te herstellen. Vijf maanden heeft hij hier meegewerkt, alle cellen moesten immers weer gewone, schone studentenkamers worden! ‘Het was zo’n ongelooflijke, verschrikkelijke puinhoop toen we aankwamen…’

Ondanks zijn 97 jaar liep Bill langs de exposities in de diverse zalen. Zijn grootste interesse ging uit naar het ‘Englandspiel’.
Dit vond hij heel intrigerend, immers: pas ca. 10 jaar geleden ontdekte hij dat een neef van zijn vrouw, Aart van der Giessen, een van de 59 geheime agenten was die tijdens het ‘Englandspiel’ in Kamp Haaren gevangen zaten. Aart wist te ontsnappen, maar werd later weer opgepakt en werd op 10 juni 1944, samen met een andere geheim agent, net buiten de poort van Kamp Haaren ‘op de vlucht’ doodgeschoten.

Adri Wijnen en Bill Rudd

Adri Wijnen en Bill Rudd

Bill liet zich daarom ook uitgebreid informeren door de onderzoeker en initiator van ‘Stichting Onderzoek Englandspiel’, de heer Adri Wijnen.

Zie ook een verslag in het Brabants Dagblad.